Żegnamy dr Andrzeja Łojszczyka
Z ogromnym smutkiem informujemy, że 6 grudnia 2025 roku, w wieku 84 lat zmarł dr Andrzej Łojszczyk. Uroczystości pogrzebowe odbyły się 15 grudnia 2025 w kościele św. Anny w Wilanowie. Żegnamy artystę i konserwatora, wieloletniego dydaktyka Wydziału Konserwacji i Restauracji Dzieł Sztuki w Katedrze Konserwacji i Restauracji Malarstwa Ściennego.
Dr Andrzej Łojszczyk był absolwentem warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, w 1969 roku uzyskał dyplom z wyróżnieniem. Studiował w pracowniach profesorów Janusza Strzałeckiego i Eugeniusza Eibischa oraz w pracowni prof. Bohdana Marconiego na specjalizacji konserwacja malarstwa sztalugowego, ściennego i rzeźby polichromowanej.
W latach 1976–1985 i 1996–2017 był pracownikiem dydaktycznym na Wydziale Konserwacji i Restauracji Dzieł Sztuki ASP w Warszawie. W 1980 roku był jednym z inicjatorów utworzenia koła „Solidarności” w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie i jej pierwszym przewodniczącym.
W latach 1985–1993 przebywał w San Diego w Kalifornii, gdzie współpracował z University of San Diego. Prowadził własną pracownię konserwatorską, kontynuował też działalność dydaktyczną i twórczość w dziedzinie malarstwa sztalugowego i ściennego.
Po powrocie do Polski, w 1995 roku, został powołany na stanowisko Zastępcy Generalnego Konserwatora Zabytków ds. Obiektów Ruchomych i pełnił tę funkcję do 1999 roku. W latach 1999–2002 był Dziekanem Wydziału Konserwacji i Restauracji Dzieł Sztuki na warszawskiej ASP.
W 2014 roku na Wydziale Malarstwa ASP w Warszawie uzyskał tytuł doktora sztuki. Tematem przewodu było: „Malarstwo – wykraczanie poza realność świata. Mój dom – moja przestrzeń – mój teatr”. Aneks malarski stanowiło 16 obrazów w formie trzyczęściowego retabulum.
Przez wszystkie lata pracy na Wydziale Andrzej Łojszczyk był równocześnie czynnym konserwatorem dzieł sztuki. Prowadził prace konserwatorsko-restauratorskie na terenie całej Polski, a także w Stanach Zjednoczonych. Były to m.in. konserwacje dzieł sztuki sakralnej w klasztorze Ojców Paulinów na Jasnej Górze, polichromii gotyckiej z 2 poł. XIV wieku w kościele p.w. Wszystkich Świętych w Szydłowie, krucyfiksu gotyckiego z XVI wieku z kościoła parafialnego p.w. św. Doroty Męczenniczki w Domanowie (woj. podlaskie), drewnianej kaplicy grobowej z końca XVIII wieku w Zambrowie, ołtarza manierystycznego z początku XVII wieku z kościoła p.w. Bożego Ciała w Makowie Mazowieckim, gotyckiego tryptyku z 1518 r. z kościoła p.w. św. Władysława w Szydłowie, sgraffita z 1606 roku na fasadzie kamienicy Górskich w Kazimierzu Dolnym nad Wisłą oraz XVIII-wiecznych misji pofranciszkańskich na terenie południowej Kalifornii w USA.
Jego pasją było również malarstwo. Był artystą niezwykle twórczym, malującym najczęściej martwe natury, pejzaże, portrety, akty oraz obrazy o tematyce religijnej, które prezentował na licznych indywidualnych i zbiorowych wystawach w Polsce oraz poza jej granicami (w USA i Kanadzie). Wykonywał także rekonstrukcje malowideł ściennych, m.in. na Zamku Królewskim w Warszawie, oraz projekty witraży do kościołów na terenie Mazowsza i Podlasia.
Za swoje osiągnięcia konserwatorskie, dydaktyczne i artystyczne został uhonorowany Nagrodą Pegaza Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w 2002 roku, a w 2003 roku Nagrodą Ministra Kultury i Sztuki.
Na zawsze pozostanie w naszej pamięci.