Pracownia Rzeźby

 

Celem kształcenia jest rozwijanie zdolności warsztatowych służących wykonywaniu zawodu, umiejętności kształtowania formy w odniesieniu do stylistyczno-historycznych uwarunkowań, jak również rozwój i pogłębianie świadomości artystycznej studentów. Służy temu studium natury i jej interpretacja w korelacji z zagadnieniami funkcji, kompozycji, zasad prawidłowego konstruowania formy zależnie od materiału rzeźbiarskiego.

Głównym, niekwestionowanym elementem programu nauczania jest figuralne studium z natury. Ma ono fundamentalne znaczenie dla rozwoju zdolności plastycznych wpisane w charakter zawodu konserwatora. Jednakże inspirująca moc natury, bogactwo form i istniejących zależności zobowiązuje do ciągłych poszukiwań, wyrażania innych, bogatszych treści zakładających z góry mnogość interpretacji przy wykorzystaniu szerokiego asortymentu tworzyw i technik rzeźbiarskich. Celem takich działań jest akceptacja i życzliwość dla poczynań twórczych noszących znamię nowości, odkrywczości oraz konceptualnego myślenia studentów. Umiejętność korzystania z nieustannego źródła wszelkich form natury, niekiedy w kompilacji ze światem sztuki pozwala na nowe kreowanie i tworzenie indywidualnych ekspresji rzeźbiarskich. Efektem tej obserwacji i interpretacji natury, oraz inspiracji sztuką są ciekawe prace studentów.

Zajęcia w pracowni obejmują programowo: I rok (8 godz. tygodniowo), II rok (12 godz. tygodniowo) i III rok (4 godz. tygodniowo). Prace przedstawione w galerii reprezentują więc początek rozwoju artystycznego studentów, a tematami są: studium modela z natury, studium portretu, interpretacje rzeźbiarskie obrazów znanych mistrzów, autoportrety wkomponowane w dzieła sztuki i inne.

 

Prowadzący

prof. Janusz Pastwa
wykł. Elżbieta Kołodziejczyk-Macander

 

Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie © 2017

Korzystamy z technologii ciasteczek. Przeglądając naszą stronę zgadasz się na używanie ich. Polityka cookies.Rozumiem